Poradnik Zdrowego Gamera – optymalizacja wydajności, wczesne rozpoznawanie zagrożeń oraz promowanie zdrowego stylu życia i doskonałej sprawności psycho – fizycznej. To wszystko poniżej, w obszernym opracowaniu stworzonym na bazie najnowszych badań opublikowanych przez American College of Sports Medicine!

Poradnik Zdrowego Gamera

Zapraszamy do przeczytania poniższego poradnika wszystkie osoby związane z branżą gamingową i esportem. Trenerów drużyn, lekarzy esportowych, graczy oraz ich rodziców. Każdy znajdzie dla siebie coś ciekawego. Mamy nadzieję, że opracowanie pomoże w promowaniu zdrowego trybu życia wśród graczy!

Esport w skrócie

Esport to inaczej sport elektroniczny. Rywalizacja sportowa skupiona na grach video, to bardzo szybko rozwijająca się branża. Szacuje się, że 427 milionów ludzi oglądało profesjonalne rozgrywki esportowe w roku 2019. W roku 2020 przewiduje się wzrost wzrost do 1,1 miliarda widzów.

W 2021 roku, poza National Football League, esport będzie miał więcej widzów niż każda profesjonalna liga sportów tradycyjnych, w tym Major League Baseball, National Basketball Association (NBA) i National Hockey League. Oglądalność niektórych gier esportowych, takich jak League of Legends, przewyższyła już Major League World Series czy finały ligii NBA. Przy tak dużej oglądalności zarobki profesjonalnych graczy esportowych przekroczyły 1,5 mld USD. Najwyższe premie finansowe to sponsoring i wygrane w turniejach. Wysoki prize pool to zachęta zarówno dla drużyn esportowych, jak i poszczególnych graczy. Powyższe oraz rozpoznawalność i sława w social mediach spowodowały znaczny wzrost zainteresowania zostania  profesjonalnym zawodnikiem esportowym.

3x zdrowy Gamer!

Poradnik Zdrowego Gamera podzielony został na 3 sekcje, każda skupiająca się na innych aspektach:

  • Świadomość i zarządzanie zagrożeniami w esporcie
  • Szansa na promocję zdrowia w esporcie
  • Optymalizacja wydajności w esporcie

I Świadomość i zarządzanie zagrożeniami w esporcie

Zagrożenia napotykane przez zawodników esportowych są podobne do zagrożeń występujących w wielu środowiskach sportowych, rekreacyjnych czy w miejscu pracy. Należą do nich m.in. zagrożenia związane z układem kostno-mięśniowym.

Pozycja gracza na fotelu gamingowym, długotrwałe wpatrywanie się w ekran monitora i setki powtarzających się ruchów podczas ćwiczeń czy turniejów to czynniki przyczyniające się do rozwoju wielu potencjalnych zagrożeń. Należą do nich m.in.:

  • bóle głowy,
  • suchość oczu i zmęczenie wzroku,
  • problemy psychologiczne i behawioralne,
  • ból szyjny, klatki piersiowej i lędźwiowej, ból barku, łokcia
  • ból nadgarstka i zespół cieśni nadgarstka oraz zespół kanału łokciowego,
  • nadwagę,
  • ból pośladkowy i kulszowy,
  • ścięgno podkolanowe
  • zakrzepica żył głębokich

Zagrożenia związane z układem kostno-mięśniowym

Dwa główne mechanizmy odpowiedzialne są za powyżej zagrożenia: siedzenie przez dłuższy czas, często w złej pozycji orazi drobne obciążenie motoryczne poprzez powtarzalne czynności (większość profesjonalnych graczy  wykonuje średnio 10 ruchów na sekundę lub 500 – 600 ruchów na minutę).

Nieprawidłowa pozycja – rwa kulszowa

Nieprawidłowa pozycja powtarzająca się podczas długich sesji może prowadzić do bólu szyi i pleców, czego doświadcza 42%  profesjonalnych graczy. Termin „szyja gracza” lub „szyja Nintendo” odnosi się do bólu szyi spowodowanego dłuższymi okresami zgięcia kręgosłupa podczas patrzenia w dół na ekrany gier video. Typowe przesunięcie głowy do przodu prowadzi do naprężeń w połączeniu szyjno-piersiowym i mięśniach przykręgosłupowych dolnych, co może prowadzić do osiowego bólu pleców od odcinka szyjnego aż do odcinka lędźwiowego. Mamy tu do czynienia z popularnym zwyrodnieniem kręgów wywołujących m.in. rwę kulszową lub „zapaleniem korzonków”. Korzenie nerwowe są strukturami nerwowymi, które odchodzą od rdzenia kręgowego pod postacią licznych splotów. Ból pleców w odcinku krzyżowo-lędźwiowym powstaje z powodu mechanicznego ucisku na korzeń. Można go uniknąć jeśli dolegliwość nie zostanie zlekceważona na początku występowania schorzenia. Potem pozostaje już tylko rehabilitacja a niekiedy niezbędna jest operacja. Dlatego każdy gracz nie powinien lekceważyć odpowiedniej pozycji przy komputerze:

prawidłowa pozycja przy komputerze

Mikrourazy

Osiągnie najlepszych wyników w większości gier, w które grają zawodnicy jest w dużym stopniu jest uzależnione od refleksu – szybkich, ale dokładnych kliknięć i ruchów myszką które są mierzone w minutowych interwałach. Gracze osiągają do 500 akcji na minutę, które mogą być wykonywane w serii lub powtarzalne przez wiele godzin. Dlatego też profesjonalni gracze (ponad 30% graczy) już na uczelniach zgłaszają dolegliwości na bóle dłoni, nadgarstka i łokci (np. zapalenia ścięgna DeQuervaina)

 

Siedzący tryb życia

Zapotrzebowanie energetyczne

Aktywność fizyczną definiuje się jako każdy ruch ciała wytwarzany przez mięśnie szkieletowe, który skutkuje wydatkiem określonej porcji energii. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi aktywności fizycznej z 2018 r., osoby powinny wykonywać co najmniej 150-300 minut ćwiczeń o umiarkowanej intensywności lub 75 -150 minut tygodniowo. Oprócz ćwiczeń aerobowych, ćwiczenia wzmacniające mięśnie (w szczególności mięśnie głębokie) należy wykonywać dwa lub więcej dni w tygodniu. Wydolność krążeniowo – oddechowa (CRF).

CRF

Czynnik CRF określa maksymalną ilość tlenu, jaką jest w stanie pobrać organizm podczas intensywnego wysiłku. Badanie CRF odbywa się poprzez próbę wysiłkową na ergospirometrze. CRF zależy m.in. od płci, wieku, czynników genetycznych oraz właśnie treningu/aktywności fizycznej. Jest to szalenie ważny czynnik a jego wynik jest porównywany np. do poziomu cholesterolu, cukrzycy czy nadciśnienia.

10 godzin treningu dziennie

Przeciętny zawodnik, przed turniejami ćwiczy ponad 10 godzin dziennie. Podaje się, że 40% nie uczestniczy w żadnej formie aktywności fizycznej…

Zabużenia metaboliczne

Siedzący tryb życia w połączeniu ze złą dietą i złymi nawykami ruchowymi stwarza poważne ryzyko wystąpienia wielu zaburzeń metabolicznych. Podczas gdy zawodnicy esportowi mają zwiększony apetyt na 1 godzinę gry zużywają średnio 61,8 kcal.  Co więcej, długotrwałe sesje grania mogą utrudniać zdrowy wzorzec żywieniowy poprzez promowanie niedożywienia lub nadmiernego odżywiania, a także zwiększone spożycie napojów o wysokiej zawartości glukozy i kofeiny w celu zwiększenia wydajności. Każda dodatkowa godzina dziennie przed ekranem była związana ze wzrostem spożycia cukru o 6,92 g co stanowi o 32% większe ryzyko przekroczenia zalecanego przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) spożycia cukru i 28% zwiększone ryzyko przekroczenia zaleceń dotyczących kofeiny.

Profilaktyka przeciwzakrzepowa

Podobnie jak w przypadku długich lotów, przedłużone sesje gier zostały uznane za czynnik ryzyka wystąpienia zakrzepicy żył głębokich (DVT) kończyn dolnych, będącego następstwem długotrwałego unieruchomienia przy komputerze. Potwierdzono związek między czasem spędzonym przed ekranem a DVT i wykazano 2,8-krotny wzrost prawdopodobieństwa wystąpienia choroby wśród pacjentów z przedłużonym brakiem ruchu. Przykładem DVT zostało zdiagnozowane u jednego z profesjonalnych graczy StarCraft 2 z 2013 roku – Geoff “Incontrol” Robinsona. 

Zabużenia neurologiczne i psychospołeczne

Widzenie

Dolegliwości neurologiczne obejmują zmęczenie oczu (56% graczy) a także istotne problemy psychospołeczne, takie jak skłonności do uzależnień czy lęk społeczny. Wyróżnia się też niezdrowe nawyki związane ze snem. Najczęstsze dolegliwość spowodowane zmęczeniem oczu, mogą objawiać się jako:

  • napięciowe bóle głowy,
  • niewyraźnego widzenia,
  • bólu pleców znany również jako zespół widzenia komputerowego.
Sen

Ponadto czas spędzany przed ekranem, zwłaszcza 1 godzinę przed snem wpływa na produkcję melatoniny, dając organizmowi wrażenie, że nie jest gotowy do snu. Ponadto ekran emituje światło, które sugeruje mózgowi, że nadal jest dzień, co przyczynia się do bezsenności. Wpływa to z kolei na nadmierną senność w ciągu dnia.

Gaming Disorder – uzależnienie od gier komputerowych

W 2018 roku WHO wprowadziła Gaming Disorder (GD) na listę klasyfikacji chorób ICD-11. Opisano dwa różne warianty GD: online i offline. Charakteryzuje się m.in.

  • Gracz nie ma odpowiedniej kontroli na czasem i intensywnością grania.
  • Gra staje się dużo ważniejsza niż inne obowiązki czy życiowe zajęcia.
  • Gracz coraz bardziej wciąga się w świat gamingu, pomimo negatywnych konsekwencji, które za soba niesie
Globalna Pandemia i wirusy

Świat jest w czasie globalnej pandemii, świadomość potencjalnych zagrożeń infekcyjnych związanych z zanieczyszczonymi powierzchniami kontrolerów, monitorów z ekranem dotykowym, myszą i klawiaturami jest niezwykle ważna. Podczas długotrwałych sesji gier zawodnicy mogą kaszleć, kichać i bezpośrednio lub pośrednio krzyżowo zanieczyszczać powierzchnie, a także samozaszczepiać się poprzez kontakt z wyżej wymienionymi współdzielonymi urządzeniami. Należy zidentyfikować takie zagrożenia oraz opracować i wdrożyć odpowiednie strategie łagodzenia ich skutków. Regularne odkażanie wszystkich powierzchni i urządzeń jest niezbędne, szczególnie w przypadku ustawiania wspólnych konsol w ramach jednego zespołu.

Zapobieganie urazom i zarządzanie zagrożeniami

Bezpieczna praktyka esportowa wymaga interdyscyplinarnego, skoncentrowanego na sportowcu podejścia, które powinno być prowadzone przez lekarza specjalizującego się w medycynie sportowej podstawowej opieki zdrowotnej. Lekarz medycyny sportowej koordynowałby wysiłki mocno zaangażowanego zespołu usługodawców, w skład którego wchodzą fizjoterapeuci, dietetycy, okuliści, wyspecjalizowani w esporcie trenerzy esportowi, psychiatrzy, specjaliści oraz trener zespołu. Takie zintegrowane podejście zapewnia ciągłość i kompleksowość świadczenia opieki.

Kliknij aby zobaczyć – Zalecenia dotyczące promocji zdrowia i optymalizacji wydajności

Nawodnienie organizmu

Odpowiednie nawodnienie organizmu jest kluczowe i to nie tylko wśród sportowców. Zaniedbanie picia wody a także zwiększone spożycie napojów o wysokiej zawartości cukru i kofeiny podczas sesji gier może przyczynić się nawet do odwodnienia. Takie warunki mogą dodatkowo zwiększać ryzyko rozwoju DVT. W związku z tym niezbędne jest zapewnienie odpowiedniego, regularnego spożycia wody i płynów bezcukrowych zawierających elektrolity w ilości co najmniej 2–3 litrów na dzień. 

Zbilansowana dieta

Podobnie jak dobre nawodnienie, zbilansowana dieta ma kluczowe znaczenie dla graczy. Większość sportowców należy do grupy wiekowej od 18 do 25 lat. WHO zaleca spożycie kalorii dla tej grupy w zakresie od 1800 do 3000 kcal na dzień. W zależności od wyjściowego poziomu aktywności danej osoby. Zaleca się indywidualne podejście do potrzeb żywieniowych esportowca w celu uzyskania optymalnych wyników.

Ergonomia

Zawodnikom zaleca się używanie klawiatur i kontrolerów o odpowiedniej czułości, aby uniknąć powtarzającego się wysokiego nacisku na opuszki palców, który może sprzyjać urazom. Kwestie układu kostnego-mięśniowego są najważniejsze przy opracowywaniu programu zapobiegania urazom w esporcie. Osiowy ból pleców jest jednym z najczęstszych i powodujących inwalidztwo urazów w społeczności esportowej. Idealnie byłoby, gdyby środki zapobiegawcze wykluczyły potrzebę przyszłych interwencji terapeutycznych, które obejmują doradzanie sportowcom w zakresie odpowiedniej postawy. Być może najważniejszą kwestią jest neutralne ustawienie kręgosłupa, w którym głowa, klatka piersiowa i biodra układają się jedna na drugiej, przy ustawieniu krzesła lub kanapy tak, aby kolana były ustawione poziomo w stosunku do podłogi, a kończyny górne na jednej linii z tułowiem.

Siła i kondycja

Wskazane są ćwiczenia ukierunkowane na rdzeń ciała. Mięśnie rdzenia to mięśnie bioder i miednicy, tułowia, górnej części pleców, barków i szyi. Trening mięśni głębokich rdzenia w celu utrzymania ciała w pozycji pionowej w stabilnej i zrównoważonej pozycji może zminimalizować ryzyko przewlekłych urazów mięśniowo-szkieletowych i kręgosłupa spowodowanych długotrwałym siedzeniem. Poza stabilnością mięśni rdzenia należy również skupić się na kompleksowym treningu kończyn górnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na mechanikę ruchu esportowca od palców po ramiona. Praca nad rozciąganiem i wzmacnianiem dłoni, nadgarstka, przedramienia i łokci jest również niezbędna do utrzymania odpowiedniego ułożenia bez utraty szybkości działania. Podobnie,  podparcie nadgarstka, unikanie ciągłego używania części łokciowej nadgarstka jako obrotu dla ruchów strzepywania myszą oraz przerywane ćwiczenia pełnego zakresu ruchów nadgarstka powinny być rutynowymi praktykami zmniejszającymi ryzyko urazu zespołów nadgarstka i kanału łokciowego.

Odpowiednie przygotowanie

Zawodnikom należy doradzić, aby robili krótką, 5-10 minutową przerwę od gry, najlepiej co godzinę lub 20 minut aby zmniejszyć obciążenie osiowe pleców. Rozciąganie w trakcie rozgrywki obejmuje 3 do 5 minut rozgrzewki. Ćwiczenia te powinny również obejmować kręgosłup szyjny i główne stawy kończyn górnych (nadgarstek i łokcie), aby zmniejszyć ryzyko bólu. Ćwiczenia elastyczności również powinny być włączone do codziennych sesji treningowych i obejmować ćwiczenia ukierunkowane na ruch w całym ciele. Siedzący atleta będzie miał skrócone niektóre mięśnie ciała, podczas gdy inne mięśnie zostaną wydłużone w zależności od ich postawy. Te pozycje utrzymywane przez dłuższy czas mogą z czasem potencjalnie skrócić tkanki, powodując dysfunkcję i ostatecznie powodując ból w różnych obszarach.

Szybkie reagowanie i nawyki żywieniowe

Jeśli esportowiec zgłasza poważne dolegliwości związane z określonymi diagnozami należy je natychmiast odpowiednio wyleczyć. Lekarze medycyny sportowej powinni być świadomi interdyscyplinarnego i holistycznego podejścia do zarządzania esportowymi i zwracania się do specjalistów w razie potrzeby. Należy również rozważyć współpracę z lekarzem pierwszego kontaktu. Konsekwentnie należy również przekazywać odpowiednią edukację i zalecenia żywieniowe. Sportowcom z nadwagą i niedowagą należy doradzić, jak opracować zdrowy plan posiłków z naciskiem na wysokie spożycie węglowodnów w owocach, warzywach i produktach pełnoziarnistych. Sportowcom należy również doradzić ograniczenie spożycia sodu, słodyczy, napojów słodzonych cukrem, tłuszczów, przetworzonej żywności i czerwonego mięsa.

Opieka neurologa i okulisty

Regularne badania zdrowia psychicznego i potencjalne skierowania do specjalistów psychiatrii mogą być uzasadnione w celu zidentyfikowania potencjalnie leżących u podstaw zachowań uzależniających i zastosowania interwencji terapeutycznych. Ponadto, aktywnie konkurujący sportowcy mogą wymagać regularnego monitorowania pod kątem niepokojów i ewentualnie dedykowanych sesji terapii poznawczo-behawioralnej, jeśli uzasadnione są interwencje terapeutyczne.

American Academy of Ophthalmology (AAO) nie zaleca obecnie żadnych dedykowanych okularów dla użytkowników komputerów. Z drugiej strony, AAO opisuje nadużywanie jako główny czynnik powodujący zmęczenie oczu, a nie charakter emitowanego światła. W związku z tym najlepszym zaleceniem dla esportowców byłoby siedzenie około 25 cali od ekranu komputera, ustawienie ekranu tak, aby był łatwo oglądany lekko w dół, zmniejszenie odblasków za pomocą matowego filtra ekranowego w razie potrzeby. Ponadto zwiększenie kontrastu ekranu i regulacja oświetlenia w pomieszczeniu mogą pomóc w zmniejszeniu obciążenia. Co 20 minut gracz powinien odrywać wzrok od ekranu na min. 20 sekund. Zaleca się również stosowanie okularów zamiast soczewek kontaktowych podczas długich sesji gamingowych.

II Promocja zdrowia w esporcie

Chociaż zaliczenie esportu do kategorii portu tradycyjnego nadal jest tematem współczesnych rozważań akademickich, niedawna debata w ramach Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego uznała, że esport wymaga treningu o intensywności, która może być porównywalna ze sportem tradycyjnym. Jednak publikowana literatura medyczna nie nadąża za stopniowym dostosowywaniem statusu esportu, co pokazują tradycyjne stowarzyszenia sportowe. To opóźnienie jest niepokojące, ponieważ wskazuje na poważną lukę pomimo wykładniczo rosnącej krzywej jego popularności. W związku z tym dalsze badania są uzasadnione w celu uznania korzyści zdrowotnych związanych z esportem, a nie skupienia się tylko i wyłącznie na jego potencjalnych zagrożeniach.

Promocja zdrowia psychicznego

Warto zauważyć, że esport był stereotypowo kojarzony przede wszystkim z uzależnieniem. Wiele badań dotyczących uzależnienia od gier wideo nie zostało przeprowadzonych na profesjonalnych drużynach esportowych. Systematyczny przegląd wszystkich opublikowanych badań dotyczących czynników psychologicznych w esportcie wykazał, że faktycznych danych pozwalających na opublikowanie wniosków ostatecznych jest zbyt mało. Sportowcy zasługują  na ten sam poziom badań z zakreswu psychologii sportu, co sportowcy tradycyjni. Badania przeprowadzone przez Queensland University of Technology gdzie zbadano m.in. poziom stresu i wytrzymałość psychiczną zawodników wykazały, że esportowcy i sportowcy tradycyjni powinni być traktowani tak samo jeśli chodzi o zagadnienia psychologii sportu. 

Chociaż zdrowie psychiczne i uzależnienie od gier wideo jest poważnym problemem, rosnąca literatura opisuje związek przyczynowy między grami a zwiększoną szybkością przetwarzania umysłowego, co przekłada się na szybszy czasi reakcji i dokładności motorycznej bez wzrostu impulsywności, jak wcześniej twierdzono .

Promocja zdrowia fizycznego

Potencjalna szansa na poprawę zdrowia zawodników pojawia się wraz z nadejściem i stopniową popularyzacją platform rzeczywistości rozszerzonej i wirtualnej, które skłoniły do ​​wprowadzenia wirtualnej rzeczywistości i gier rzeczywistości rozszerzonej do konkurencyjnej dziedziny esportu. Gry wykorzystujące platformy wirtualne, w tym Oculus Rift (Oculus VR, Irvine, CA) i Microsoft HoloLens (Microsoft®, Redmond, WA), często łączą intensywną aktywność fizyczną z immersją i rywalizacją, jaką dają gry. Dlatego tendencja do fizykalizacji dotychczas siedzącej sfery esportu może wiązać się z mniejszą liczbą kontuzji związanych z grami i potencjalnie zwiększoną częstością występowania zaburzeń związanych ze sportem tradycyjnym. W związku z tym, podczas gdy zawodnicy esportowi mogą być narażeni na pewne zagrożenia dla zdrowia, istnieją ustalone korzyści z uczestnictwa, podobnie jak tradycyjne konkurencyjne sporty fizyczne.

Dobrze zaplanowana dieta i przestrzeganie wytycznych dotyczących opieki zdrowotnej wśród graczy o wysokiej intensywności są kluczem do osiągnięcia korzyści przy jednoczesnym uniknięciu potencjalnych zagrożeń. Oprócz fizykalizowania esportu, grywalizacja tradycyjnych sportów, takich jak jazda na rowerze i bieganie po platformach, takich jak Zwift, stała się coraz bardziej popularną metodą treningu w pomieszczeniach w miesiącach zimowych.

Podczas obecnych ograniczeń nałożonych przez pandemię COVID-19 wirtualne platformy sportowe do ćwiczeń oferują bezpieczne środowisko do poprawy sprawności fizycznej i wyników sportowych w formacie, który zawodnicy uznają za naturalnie wciągający.

Ciekawym rozwiązaniem jest też NUTPro Super Sport Hero. To koszulka z rodzaju wereables, która opisze pracę serca i aktywność mięśni, przeanalizuje temperaturę i potliwość w trakcie wysiłku. Koszulka opracowana przez naukowców z Wojskowej Akademii Technicznej jest uzupełniona aplikacją, która zapisuje szczegółowo przebieg treningu, trasę marszu, biegu lub przejazdu rowerem, i pozwala na rywalizację online z innymi sportowcami.

III Optymalizacja wydajności esportowca

Przyszłość medycyny esportowej obejmie nie tylko zarządzanie zagrożeniami i promocję zdrowia, ale także rozwój platform do optymalizacji i poprawy wyników esportowców. Platformy powinny obejąć m.in. zagadnienia z zakresu optymalizacji układu kostno-mięśniowego, wzroku, słuchu, psychomotoryczną, krążeniowo-oddechową, odżywiania, poznawczą i psychologiczną.

Podobnie jak w przypadku tradycyjnego sportowca, powyższe można potencjalnie ulepszyć i zapobiec kontuzjom dzięki programom kondycyjnym zaprojektowanym dla poprawy funkcjonowania układu krążenia, elastyczności i stabilności. W literaturze istnieje silny związek z aktywnością fizyczną i treningiem wydajnościowym a poprawą funkcji poznawczych, neuroplastyczności, szybkości przetwarzania i czasu reakcji. Osiągnięto to zarówno dzięki wykorzystaniu treningu sercowo-naczyniowego, jak i treningu interwałowego o wysokiej intensywności.

Trening zawodnika sportowego

Ocena lekarska

Trening zawodnika esportowego to nowe zastosowanie tradycyjnych technik kondycyjnych. Lekarze teamów esportowych w pierwszej kolejności powinni ocenić czy poszczególni esportowcy mogą bezpiecznie zwiększyć poziom aktywności fizycznej lub rozpocząć program idywidualnych ćwiczeń. Zaktualizowane zalecenia American College of Sports Medicine (ACSM) dotyczące badań przesiewowych przed ćwiczeniami fizycznymi stanowią cenne źródło, które upraszcza ten proces, eliminując u wielu osób konieczność uzyskania pozwolenia lekarskiego czy przeprowadzania testów wysiłkowych. Niemniej jednak współpraca z profesjonalistą przeszkolonym w zakresie oceny sprawności i programowania byłaby idealna. Ocena ta powinna obejmować ergonomię rozgrywki, sprawność ruchu, stabilność, siłę oraz związany z tym ból i liczne dysfunkcje.

Ćwiczenia

Plan treningowy dla esportowca powinien zwiększać poczucie własnej skuteczności i skupić się na realistycznych celach i samokontroli. Skuteczne wyznaczanie celów jest zgodne z formatem (SMARTS): Konkretnym, Mierzalnym, Zorientowanym na działanie, Realistycznym, Terminowym i Samodzielnym. Zawodnicy powinni otrzymać wskazówki, jak zwiększyć odpowiedzialność poprzez samokontrolę podczas treningu i przezwyciężyć potencjalne przerwy w ćwiczeniach, które mogą wystąpić przy długotrwałej grze. Idealnie znają się na temacie lekarze medycyny sportowej specjalizujący się w esporcie, posiadający dogłębną wiedzę na temat zawiłych szczegółów w tej dziedzinie.

Trening poprawiający wydolność wykorzystuje codzienną zasadę aktywności sercowo-naczyniowej poprzez dodanie odpowiednich ćwiczeń z zaplanowanymi przerwami między seriami powtórzeń, aby umożliwić regenerację organizmu. Rosnąca konkurencyjność skłoniła graczy esportowych do aktywnego angażowania się w rygorystyczne schematy ćwiczeń fizycznych, co jak stwierdzono, poprawia ich wydajność w grze. Rzeczywiście, jedno badanie przekrojowe przeprowadzone na topowych zawodnikach w Finlandii podkreśliło, że esportowcy przekraczali trzykrotnie zalecany przez WHO poziom aktywności fizycznej. Takie badania łamią stereotyp gracza, który siedzi przed komputerem cały dzień, je i pije energetyki. 30 min. treningu dziennie to zalecane minimum obejmujące: jazdę na rowerze, spacery, jogging, wiosłowanie. Taki tryb życia pomoże w utrzymaniu wagi i zdrowia układu krążenia przez całe życie.

Esportowiec powinien zwracać większą uwagę na kontrolę postawy i złagodzenie stresu. Ćwiczenia elastyczności powinny koncentrować się na ruchu dynamicznym lub ruchach, które przechodzą przez cały zakres ruchu, z przerwą na końcu ruchu w celu zwiększenia przepływu krwi i elastyczności zaangażowanych grup mięśni. Ćwiczenia te należy włączyć przed każdą sesją treningową i powtarzać co 2-3 godziny treningu w grze.

Techniki treningowe mające na celu poprawę sprawności fizycznej w połączeniu z naciskiem na postawę i równowagę w sporcie mogą znacznie poprawić ogólną sprawność psychomotoryczną esportowca.

Pdsumowanie

Esport to bardzo szybko rozwijająca się branża. Podobnie jak w przypadku tradycyjnych zajęć sportowych, udział w esporcie naraża graczy na mnóstwo zagrożeń związanych z układem kostno-mięśniowym, wzrokiem, neurologią, metabolizmem, psychologią i różnymi infekcjami. Aby zapewnić sprawiedliwą i wszechstronną opiekę nad zawodnikami zagrożenia te uzasadniają powyższe badanie w sposób podobny do tradycyjnej medycyny sportowej. Brakuje aktualnej literatury opisującej odpowiednie ramy zarządzania i opieki nad zawodnikami esportowymi.

Poradnik Zdrowego Gamera zapewnia zawodnikom, trenerom i lekarzom pierwszy kompleksowy wgląd w różne rodzaje zagrożeń, których mogą doświadczyć sportowcy. Zawiera też konkretne zalecenia dotyczące ich zdrowia i dobrego samopoczucia, które nieuchronnie mogą prowadzić do optymalizacji osiąganych wyników. Wykorzystując ten Poradnik jako podstawę, potrzebne są dalsze badania w celu ustalenia wskaźników wydajności esportowców. Niezbędne są dane jakościowe i ilościowe, które mogą w przyszłości doprowadzić do bardziej szczegółowych i odpowiednich zaleceń dotyczących zdrowia, dobrego samopoczucia i wydajności.

Źródło: Opracowano na podstawie Gamer’s Health Guide: Optimizing Performance, Recognizing Hazards, and Promoting Wellness in Esports American College of Sports Medicine.

Marketing Gamingowy od A do Zjak zarabiać na esporcie

jak zostać pro graczem

co to jest esport